Is het goed dat regering ontslagvergoeding Bellens weigert, als ze weet dat hij ze later toch krijgt?

Volgens De Standaard wordt Belgacom-CEO Didier Bellens waarschijnlijk ontslagen, en zal hij ook geen ontslagvergoeding van zo’n 2 miljoen euro krijgen. Maar is dat een goede zaak? Contract is contract, en de kans is dus groot dat Bellens het wegvallen van zijn vergoeding aanvecht, en mogelijk ook wint. Juridische diensten onderzochten de afgelopen dagen of men hem zonder vergoeding kan ontslaan. Wat dat advies is, weten we niet, maar stel dat de regering donders goed weet dat ze die vergoeding van de rechtbank zal moeten betalen, is het dan nog een goede zaak juridische procedures op te starten? Misschien kan wobbing – of het opvragen van overheidsdocumenten – duidelijkheid brengen.

De regering zit vrijdag samen over de kwestie over of Bellens ontslagen moet worden. Onder meer MR-vicepremier Didier Reynders had al om zijn ontslag gevraagd, en ook andere partijen lieten zich al erg kritisch uit.  Juridische adviseurs zochten (of zoeken?) uit of Bellens zonder vergoeding ontslagen kan worden. De kans is niet onbestaande dat die adviseurs concluderen dat Bellens recht heeft op de premie. Er is immers nog geen smoking gun gevonden, een fout die groot genoeg is om hem aan de deur te zetten zonder dat hij recht heeft op een vergoeding. Het is dat advies, collega-journalisten, waar we morgen/vrijdag collectief naar moeten vragen nadat de regering haar beslissing bekendgemaakt heeft.

Wat is het nut van dat advies? We zullen erdoor weten of de regering tegen beter weten in Bellens zonder vergoeding deed ontslagen, en ons, aandeelhouders, bewust, met extra gerechtskosten opzadelt, bovenop de miljoenen die het desgevallend zal moeten betalen. Gezien de ramkoers waarop Bellens de laatste weken en maanden zit, kan de regering zich quasi zeker aan een rechtszaak verwachten. Het ontbreken van een smoking gun maakt dat een rechtbank Bellens mogelijk gelijk zal geven, waardoor hij alsnog de 2 miljoen euro zal krijgen van Belgacom. In De Standaard luidt het alvast dat niemand die wil betalen. De vraag is of dat wel goed bestuur is. Uiteraard zit na de affaires van de voorbije weken geen enkele Belgacom-aandeelhouder (en dus ook wij) erop te wachten dat Bellens 2 miljoen euro ontvangt, maar wil die belastingbetaler nog extra geld verloren zien gaan door een kostelijke rechtszaak die mogelijk bij voorbaat al een verloren zaak is?

Voor een gerust gemoed ga ik er alvast vanuit dat de huidige regering de kwestie van een rechtszaak niet naar een volgende regering zal proberen door te schuiven. Omdat Bellens zelfstandig CEO is, komt zijn zaak niet voor de arbeidsrechtbank, maar voor die van eerste aanleg. Door de lange duurtijd van een procedure, is een uitspraak mogelijk pas voor na de verkiezingen. De huidige regering zou er dus momenteel op kunnen rekenen dat de rechtszaak en het eventueel bijbehorende kostenplaatje bij haar opvolgers terechtkomt.

Daarom, collega-journalisten, moeten we vrijdag op onze strepen gaan staan. Volgens de Grondwet hebben we allerlei fundamentele rechten. Privacy is er daar een van, maar artikel 32 geeft ons ook recht op transparantie bij de overheid (“Ieder heeft het recht elk bestuursdocument te raadplegen en er een afschrift van te krijgen, behoudens in [bepaalde] gevallen”). Door die wetgeving kunnen we te weten komen of de regering willens nillens een juridisch advies naast zich neerlegt, wat Belgacom/de Belgische staat/de belastingbetaler mogelijk heel wat extra geld kost.

Daarom moeten we vrijdag proberen om ons niet enkel te beperken tot wat de regering communiceert, maar kunnen we ook kijken naar de besluitvorming zelf. Daarom moeten we vrijdag maar eens collectief naar (de woordvoerders van) minister van Overheidsbedrijven Labille of premier Di Rupo bellen om dat advies, met toch een zeker algemeen belang, op te vragen, en er naar te blijven vragen tot we het krijgen. Snel als het kan, of traag en via een beroepsinstantie als het moet.